Kinesiology Taping – polega na aplikacji na ciele, w ściśle określony sposób, specjalistycznego elastycznego plastra. Nalepiony plaster jest źródłem bodźców wyłącznie mechanicznych (nie jest nasączony żadnym lekiem) i w zależności od rodzaju plastra, sposobu i miejsca aplikacji, ma różnorakie oddziaływanie.

Do tapingu wykorzystuje się plaster elastyczny nazwie Kinesiotaping – opracowany i spopularyzowana przez Japończyka Dr Kenzo Kase. Wykorzystuje się w niej specjalnie wytworzony plaster – KinesioR Tex. Jest to plaster o elastyczności 130-140% (nie ogranicza ruchów), rozciągający się tylko na długość, o ciężarze i grubości zbliżonej do parametrów skóry, niezawierający leków, niezawierający latexu, odporny na działanie wody (możliwość kąpieli), umożliwiający przepływ powietrza dzięki falowemu utkaniu. Odpowiednio zaaplikowany funkcjonuje 7-10 dni.

Nalepiony plaster jest źródłem bodźców obieranych przez receptory rozmieszczone na skórze. Dzięki temu, odpowiednio zaaplikowany, odpowiedni rodzaj plastra, może działać przeciwbólowo, pełnić funkcję przypominającą (np. utrzymanie prawidłowej postawy), normalizować napięcie mięśniowe i powięziowe, pełnić funkcję korygującą w sytuacjach występowania nierównowagi mięśniowej.

źródło: KinesioTapingAssoc (wersja angielska)

Dzięki możliwości korekcji mechanicznej taping może zmniejszyć nacisk (kompresję) tkanek miękkich (w tym tkanki nerwowej) co w zespołach bólowych o powyższej etiologii daje niemal natychmiastowy efekt przeciwbólowy oraz usprawnia lub wręcz umożliwia postęp procesom gojenia. Korekcja mechaniczna z wykorzystaniem tapingu może posłużyć także do bardziej poprawnego (jeżeli zachodzi taka potrzeba) wzajemnego ustawienia względem siebie, poszczególnych elementów łańcucha biomechanicznego.

Zastosowanie:

  • bóle kręgosłupa,
  • bóle kolan (np. dolegliwości ze strony stawu rzepkowo-udowego),
  • dolegliwości bólowe barku, zapalenia pochewek ścięgnistych (np. w okolicy nadgarstka),
  • bolesność okolic przyczepów (np. łokieć tenisisty, ostroga piętowa),
  • stan po skręceniach i zwichnięcia stawów, paluch koślawy (Hallux valgus),
  • dolegliwości ze strony ścięgna Achillesa,
  • obrzęki, niestabilność stawów, uszkodzenia mięśni, więzadeł,
  • poprawa propriocepcji (lepsza stabilizacja i koordynacja),
  • usprawnienie procesów gojenia po urazach i operacjach (np. po rekonstrukcji więzadeł krzyżowych, lub szyciu ścięgna Achillesa).
  • podniesienie sprawności i wydolności a także zmniejszenie ryzyka kontuzji, podczas uprawiania sportu,
  • korekcja wad postawy (np. Skolioza),
  • blizny, krwiaki,
  • wskazania do drenażu limfatycznego – zaburzenia krążenia chłonki, obrzęki – występujące z powodu choroby, po urazach lub w okresie ciąży.
  • dysfunkcje spowodowane nieprawidłową pracą układu receptorowo – mięśniowo
  • powięziowego np. trudność w utrzymaniu równowagi, dysfunkcje oddechowe takie jak duszność.