U większości pacjentów z dolegliwościami ze strony pasma biodrowo-piszczelowego nie ma potrzeby wykonywania zabiegu chirurgicznego. Leczenie zachowawcze, gdzie główną rolę odgrywa rehabilitacja, zazwyczaj przynosi pozytywne rezultaty. Przed rozpoczęciem program rehabilitacyjnego należy ocenić miejsce bólu a także tkliwość, siłę i długość innych mięśni okolicy miednicy i kończyny dolnej. Szczególną uwagę zwracamy na długość pasma biodrowo-piszczelowego, którą można ocenić za pomocą testu Obera.

W pierwszym okresie rehabilitacji należy zminimalizować stan zapalny i bolesność bocznej części kolana. Najczęściej stosuje się zimne kompresy oraz niesterydowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Koniecznym elementem jest także przerwa w treningu oraz aktywnościach przynoszących ból. Podczas treningów nie należy kontynuować biegu w przypadku wystąpienia dolegliwości. Trening biegowy możemy zastąpić innymi aktywnościami np. pływanie. W przypadku, gdy ból oraz opuchlizna utrzymuje się podczas chodzenia dłużej niż kilka dni, niektórzy lekarze zalecają ostrzyknięcie miejsca dolegliwości środkami przeciwzapalnymi.

Po wycofaniu się stanu zapalnego należy rozpocząć stretching mięśniowy pasma biodrowo-piszczelowego oraz innych skróconych mięśni. Szczególna uwagę należy przywiązać tu także do wzmocnienia mięśni (szczególnie pośladkowego średniego). Trening biegowy można rozpocząć tylko w przypadku, gdy ćwiczenia wzmacniające nie powodują bólu. Należy progresywnie zwiększać ilość kilometrów, zaczynając od truchtu na równej powierzchni. Powrót do pełnego treningu powinien nastąpić po 3-6 tygodniach wprowadzenia.

W przypadku pacjentów, u których leczenie zachowawcze nie przynosi korzystnych rezultatów, możemy rozważyć przeprowadzenie zabiegu operacyjnego. Zabieg polega na uwolnieniu części pasma znajdujących się w okolicy nadkłykcia bocznego.