Troczki rzepki stanowią przedłużenie włókien głowy przyśrodkowej i bocznej mięśnia czworogłowego uda. Wchodzą w skład układu więzadłowego stawu kolanowego. Ich głównym zadaniem jest kontrola ruchu rzepki.

Przeciążenie i ból w okolicy troczka wywołane jest najczęściej jego nadmiernym napięciem, do którego dochodzi w przypadku zmiany ustawienia rzepki. Częściej mamy do czynienia z bocznym przyparciem rzepki (nadmierne napięcie troczka bocznego). Do uszkodzenia troczków najczęściej dochodzi podczas urazu bezpośredniego (np. kopnięcia w kolano) lub pośredniego przy nadmierny skręceniu uda do wewnątrz połączonego z jednoczesnym zgięciem i skoślawieniem kolana. Dużo częściej uszkodzeniu ulega troczek przyśrodkowy. Ze względu na rolę stabilizującą jakie spełniają troczki dla rzepki, jego uszkodzenie lub rozciągnięcie wpływa na hipermobilność rzepki, czyli jej nadmierną ruchomość w danym kierunku. Konsekwencją tego może być boczne zwichnięcie rzepki.

Do niestabilność i uszkodzenia troczków mogą doprowadzić także inne czynniki tj: wysokie ustawienie rzepki, zwiększone napięcie struktur znajdującej się po bocznej stronie uda, osłabienie struktur położonych po stronie przyśrodkowej, koślawość kolan, zwiększony kąt antywersji kości udowej, oraz ogólna wiotkość stawowa. Konsekwencjami obydwu wymienionych patologii może być zwiększona kompresja stawu rzepkowo-udowego i uszkodzenie chrząstki stawowej.

Istnieją teorie, które zmianę ustawienia rzepki i napięcia troczków upatrują w ustawieniu innych elementów narządu ruchu. Centralnym i najważniejszym ogniwem jest tutaj miednica, której nadmierne przodopochylenie wpływa na nadmierną rotację do wewnątrz stawów biodrowych , a także zewnętrzną kolanowych, co w konsekwencji wpływa na odchylenie boczne rzepek.