Program rehabilitacyjny po zabiegu uwolnienia troczka dzielimy na 3 okresy. Głównym celem programu jest:

  • kontrola bólu, oraz wysięku w stawie
  • odzyskanie odpowiedniej siły i elastyczności mięśni
  • odzyskanie prawidłowych stereotypów ruchowych, a także działania mające na celu eliminacje zaburzeń biomechanicznych, które doprowadziły do nadmiernego przyparcia

Poniższe ramy czasowe są tylko orientacyjne i w dużej mierze zależą od indywidualnego procesu gojenia, a także możliwych powikłań.

Faza I (1-2 tygodnie)

Celem początkowego okresu jest kontrola stanu zapalnego. Stosujemy tu między innymi: schładzanie, elewację kończyny, czy kinesiotaping. Niezwykle ważne w tym okresie jest wspomaganie gojenia tkanek poprzez ograniczenie zakresu ruchu. Niektóre programy rehabilitacyjne wymagają używania ortezy stawu kolanowego. Do 2 tygodnia po zabiegu pacjent powinien osiągnąć 0 stopni biernego wyprostu, oraz 115 stopni biernego zgięcia. W pierwszym tygodni należy unikać aktywnego zginania kolana powyżej 90 stopni. Ważnym aspektem jest także wzmacnianie siły mięśniowej- głównie głowy przyśrodkowej mięśnia czworogłowego. Do 2 tygodnia po operacji należy w pełni obciążać kończynę. Wyjątkiem są znaczne zaburzenia stereotypu chodu i kontroli mięśniowej.

Ważnym elementem terapii są techniki mobilizacyjne rzepki, oraz stopniowa aktywacja mięśni zapobiegających bocznemu ustawieniu rzepki. Pomocny jest także taping polegający na stabilizacji rzepki plastrami. Poprzez odchylenie jej w kierunku przyśrodkowym wpływają one na uelastycznienie blizny pooperacyjnej. Ćwiczenia na rowerze stacjonarnym możliwe są po uzyskaniu zakresu ruchu potrzebnego do swobodnego pedałowania. Dodatkowo po zagojeniu rany możliwe jest wprowadzenie ćwiczeń w wodzie.

II faza (tydzień 3-5)

Podczas tego okresu należy uzyskać 70 % siły i elastyczności mięśniowej sprzed zabiegu. W okresie tym zaczynamy intensywniejsze ćwiczenia mięśnia czworogłowego. Dodatkowo wprowadzamy ćwiczenia czucia głębokiego, oraz pracujemy nad stereotypem chodu. Ćwiczenia czynnego zgięcia kolana w 3 tygodniu powinny być ograniczone do 125 stopni.

III faza powyżej 6 tygodnia

W okresie tym następuje progresywne zwiększanie obciążenia kończyny, aż do pełnego powrotu do aktywności. Powrót do sportu jest możliwy w przypadku, gdy kolano jest bezbolesne, posiada pełen zakres ruchu, oraz mięśnie osiągnęły 80% siły drugiej kończyny. Ma to najczęściej miejsce między 4 a 6 miesiącem.

Należy pamiętać, że w przypadku, nadmiernego napięcia troczka bocznego, złego ustawienia rzepki oraz patologii stawu rzepkowo-udowego postępowanie lecznicze zawsze należy rozpocząć od zachowawczego, bowiem w większości przypadków przynosi ono pozytywne rezultaty. W przypadku leczenia operacyjnego odzyskanie pełnej sprawności związane jest z prawidłowo poprowadzoną fizjoterapią. Zbyt wczesny powrót do czynności sportowych może utrwalić nieprawidłowe wzorce kompensacyjne i wtórnie doprowadzić do innych patologii.

<< powrót do programów rehabilitacyjnych