Przyczyna infekcyjna (najczęściej krwiopochodna) zapalenia krążka międzykręgowego – izolowane lub wtórne do zapalenia tkanki kostnej trzonu kręgowego albo jatrogenne (pooperacyjne). Najczęstsza lokalizacja to odcinek lędźwiowy, najrzadsza – odcinek piersiowy. Częstość występowania 1: 100 tys. populacji, najczęściej w wieku dziecięcym ok. 7 r. ż. potem wśród dorosłych ok. 50 r. ż.

Duże trudności rozpoznawcze- przebieg podstępny, bez jawnej przyczyny, narastające dolegliwości bólowe, miejscowa tkliwość, usztywnienie segmentu z obroną mięśniową objawy ogólne jak gorączka, dreszcze. W przypadkach przewlekłych, gdzie doszło do rozprzestrzenienia infekcji na przestrzeń nadoponową- objawy neurologiczne: osłabienie kk. dolnych, zaburzenia czucia. U pacjentów pooperacyjnych rzadziej obserwuje się zaburzenia neurologiczne, bo rozpoznanie stawia się wcześniej ( związek czasowy infekcja/ operacja – kilka dni). U dzieci objawy zawsze ostre, nasilone – niechęć do chodzenia, gorączka, tkliwość palpacyjna, rozdrażnienie.

Pochodzenie infekcji: zapalenie dróg moczowych, zapalenie płuc, wenflon

Rozpoznawane przez RTG, CT, MRI (najlepszy do oceny) scyntygrafia.

Badania inwazyjne – biopsja igłowa lub otwarta z badaniem histologicznym
i bakteriologicznym pobranego materiału przesądza o rozpoznaniu i ułatwia dobór antybiotyku.

Leczenie zachowawcze: antybiotyki wg wyniku posiewu lub szerokospektralne dożylnie przez 6-8 tyg, unieruchomienie ok. 2 tyg wstępnej fazy leczenia ( reżim łóżkowy, gorset), leki przeciwbólowe, doleczanie w gorsecie ok. 3 mcy- w celu ułatwienia powstawania stabilnego zrostu kostnego będącego naturalnym zejściem procesu zapalnego

Leczenie operacyjne: wskazane w przypadkach deficytu neurologicznego, konieczności ewakuacji ropnia, potwierdzenia rozpoznania, braku poprawy w trakcie antybiotykoterapii. Wykonuje się debridement ogniska zapalnego i stabilizację segmentów.