Pierwszym i zarazem najważniejszym elementem techniki marszu jest naprzemianstronna praca ramion i nóg. Opisywany ruch jest przez nas wykorzystywany w codziennej aktywności w sposób nieuświadomiony. Wielu jednak osobom jego świadome akcentowanie sprawia pewne trudności.

Następnym elementem techniki jest postawienie stopy na podłożu rozpoczynając od kontaktu pięty. Znów jest to właściwie czynność występująca przy każdym stawianym przez nas kroku. Chodzi tylko o uświadomienie i odpowiedni akcent w czasie jej wykonania. Prostota i podobieństwo struktury ruchu do naturalnych form poruszania się człowieka, takich jak chód, marsz, bieg sprawia, że NordicWalking jest bardzo łatwy do nauczenia się.

Po przyswojeniu najprostszej techniki marszu przychodzi czas na wstępne informacje dotyczące pracy ramion i posługiwanie się kijkami. Podczas posługiwania się tym przyborem najważniejsze do zapamiętania jest wbicie go w podłoże pod kątem 60°. Takie ustawienie wymusza prawidłową pozycję ciała – pochylenie tułowia w przód oraz dynamiczny i dłuższy niż podczas marszu krok.

Znając odpowiednie ustawienie kijka, bardzo istotnym elementem staje się synchronizacja pracy ramion oraz nóg. Mianowicie chodzi o połączenie dwóch elementów – wbicia kijka oraz kontakt pięty nogi wykrocznej z podłożem. Maszerowanie w taki sposób nadaje ćwiczącemu pewien rytm, który pozwala utrzymać szybsze niż podczas chodu tempo i intensywność ćwiczeń, zapewniającą szybsze efekty treningowe.

Kolejnym elementem techniki, który należy bezwzględnie opanować jest obszerna praca ramion. Kluczowe dla jej zrozumienia jest wskazanie, gdzie zachodzi ruch. Największy udział w ruchomości ramienia ma staw ramiennym (bark), natomiast staw łokciowy pracuje we względnie małym zakresie. Dla zobrazowania opisanej sytuacji można posłużyć się porównaniem, gdzie ramię zostaje wyciągnięte tak, jak w geście przywitania (cześć) – prosty łokieć i zgięte ramię to jest porządnie ustawienie kończyn górnych.
Praca ramion powinna być na tyle obszerna, aby w końcowej fazie ruchu, ręka znajdowała się za biodrem nogi wykrocznej. Proponowana technika marszu aktywizuje mięśnie ramion (szczególnie mięśnie trójgłowe ramienia) zwiększający tym samym wydatek energetyczny oraz holistycznie kształtuje sylwetkę.

Przechodząc do coraz bardziej szczegółowych elementów techniki marszu Nordic Walking należy wpomnieć o bardzo specyficznej pracy rąk na rekojeści kijka. Zasada obowiązująca w tym elemencie jest następująca – w momencie wbicia kijka w podłoże należy zamknąć rękę na rękojeści kijka, natomiast otwarcie i oparcie się na pasku następuje, gdy ręka jest za biodrem nogi wykrocznej, o czym była mowa wcześniej, podczas omawiania techniki pracy ramion.
Zachowanie tej zasady jest szczególnie ważne u starszych osób, które posiadają dysfunkcje układu krążeniowo-oddechowego, chcących rozpocząć swoją przygodę z Nordic Walkig. Ciągły ścisk rękojeści powoduję napięcie mięśni ręki i przedramienia, a to z kolei może wywoływać reakcję presyjną – czyli nagły niebezpieczny dla osłabionego układu krążeniowego wzrost częstości skurczów serca oraz ciśnienia tętniczego krwi, nieadekwatny do intensywności wysiłku.

Dla uzyskania i utrzymania odpowiedniej prędkości marszu przydatne jest pochylenie tułowia w przód oraz wydłużenie kroku. Tułów należy pochylić do tego stopnia, aby był on ustawiony w przedłużeniu nogi zakrocznej, tak aby te dwa segmenty tworzyły jedną linię. Wzmacnia to przyspieszenie do przodu oraz dynamizuje ruch ćwiczącego.

Marsz można modyfikować w zależności od ukształtowania terenu. Główną zasadą podczas podchodzenia jest pochylenie tułowia w przód, tak aby przenieść rzut środka ciężkości na palce (pochylenie do wzniesienia, analogicznie jak w narciarstwie zjazdowym występuję pochylenie do stoku). Zabezpiecza to uczestnika przed utratą równowagi i przewrócenia się do tyłu. Marsz odbywa się raczej na przodostopiu. Oprócz tego bardzo istotna jest obszerna praca ramion oraz silne wspomaganie pracy nóg przez oparcie się na kijku ręką. Można również zastosować w tym przypadku symetryczną pracę ramion.
W technice schodzenia natomiast najważniejsze jest zachowanie zasady zbijania kijka za stopami. ZAKAZANE JEST WYSTAWIANIE KIJKÓW PRZED CIAŁO. Grozi to potencjalnym upadkiem na kijek, który może powodować dodatkowe urazy. Poza tym należy przenieść rzut środka ciężkości na tyłostopie oraz zgiąć nieznacznie kolana. Krótkie kroki oraz stawianie stopy od pięty pozwoli bezpieczenie i w sposób kontrolowany zejść ze wzniesienia. Również jak w przypadku podchodzenia, tak i podczas zejścia bardzo ważne jest opieranie się rękoma na kijkach.

Opis techniki może wydawać się nieco skomplikowany na pierwszy rzut oka, jednak są to jedynie pozory. Marsz Nordic Walking bazuje na naturalnych formach ruchu (chodzie, marszu oraz biegu w zaawansowanej formie), które są relatywnie łatwo przyswajalne przez ćwiczących.