Zaburzenia skroniowo-żuchwowe lub zaburzenia czynnościowe układu ruchowego narządu żucia (temporomandibular disorders – TMD) są grupą objawów dotyczących różnych narządów w obrębie głowy i szyi.

Do najczęściej opisywanych objawów należą:

  • zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego – ból stawu, trzaski, ból mięśni, ograniczenie ruchomości żuchwy oraz zaburzenia pracy języka,
  • zęby – bruksizm (zaciskanie zębów w ciągu dnia czy też nocne zgrzytanie),ścieranie zębów, a także wrażliwość zębów na zmiany temperatury,
  • bóle głowy – czołowe, skroniowe, zatokowe, migrenowe czy wrażliwość skóry głowy na dotyk,
  • bóle szyi – ból, ograniczenie ruchomości, zmęczenie mięśni szyi, karku czy barków,
  • oczy – ból za okiem, przekrwienie oczu lub światłowstręt,
  • uszy – zaburzenia słuchu, szumy uszne, odczucie “zatkania ucha”, zawroty głowy,
  • gardło – trudności podczas połykania, ból gardła (bez występowania infekcji), odczucie ciała obcego w gardle.

Występowanie TMD szacuje się na poziomie 3-12% ogólnej populacji. Częściej dotyczy kobiet niż mężczyzn (nawet 4-8-krotnie częściej), natomiast szczyt występowania przypada na 20-40 rok życia. U pacjentek z TMD często współwystępują takie objawy czy choroby jak: stres, depresja, zaburzenia lękowe, ból przewlekły, bruksizm czy dysfunkcje kręgosłupa szyjnego. Możliwe jest także nakładanie się objawów innych przewlekłych zespołów bólowych – fibromialgii, zespołu jelita drażliwego, bólu dolnego odcinka pleców, czy endometriozy.

Przyczyn powstawania zaburzeń skroniowo-żuchwowych jest wiele. Część z nich wciąż oczekuje na potwierdzenie w badaniach naukowych. Jednak najczęściej wymienia się:

  • stres emocjonalny,
  • zaburzenia hormonalne (z głównym akcentem na estrogeny),
  • parafunkcje (nawykowe czynności takie jak – żucie gumy, obgryzanie paznokci czy długopisu, przygryzanie ust czy policzków),
  • wiotkość stawową (zarówno miejscową, jak i uogólnioną),
  • czynnik genetyczny (pacjenci z TMD posiadają dwa geny charakterystyczne w innych zespołach bólowych, zaburzeniach lękowych czy depresji),
  • urazy twarzoczaszki,
  • wady zgryzu.

Leczenie
Badania naukowe wskazują, że fizjoterapia jest najskuteczniejszą formą leczenia zachowawczego czynnościowych układu ruchowego narządu żucia, że względu na swój nieinwazyjny i odwracalny charakter. Fizjoterapia powinna być stosowana w pierwszej kolejności, jako leczenie z wyboru, ze względu na niskie ryzyko skutków ubocznych.

FIZJOKLINIKA - KONTAKT

Masz pytania lub wątpliwości?

FIZJOKLINIKA

ul. Nowogrodzka 62 c

02-002 Warszawa

KONTAKT

tel 533 606 606

tel 533 696 696

fizjoklinika@gmail.com

GODZINY OTWARCIA

pon - sob: 8:00-20:00

Wyślij wiadomość